Badacze zajmujący się preferencją używania rąk u ludzi zgadzają się, że wybór strony preferowanej ręki (prawej lub lewej) jest uwarunkowany biologicznie i najprawdopodobniej genetycznie. Dwie najszerzej publikowane teorie genetyczne dotyczące preferencji ręki u ludzi zakładają, że ewolucyjna selekcja naturalna doprowadziła do powstania większości osób, u których kontrola mowy i języka znajduje się w lewej półkuli mózgu.
Ponieważ lewa półkula kontroluje również ruchy prawej ręki w szczególności ruchy niezbędne do wytwarzania języka pisanego tysiąclecia rozwoju ewolucyjnego doprowadziły do powstania populacji ludzi genetycznie ukierunkowanej na dominację lewej półkuli dla mowy i języka oraz preferencję prawej ręki. Około 85 procent ludzi jest praworęcznych. Te teorie próbują również wyjaśnić trwałą i niezmienną obecność mniejszości leworęcznej (około 15 procent populacji).
Genetyczna propozycja wyjaśniająca preferencję ręki zakłada istnienie dwóch alleli, czyli dwóch wariantów genu w tym samym miejscu genetycznym, które są związane z lateralizacją ręki. Jeden z tych alleli to gen D (od „dextral”, czyli „prawy”), a drugi to gen C (od „chance”, czyli „przypadek”). Gen D występuje częściej w populacji i z większym prawdopodobieństwem stanowi część dziedzictwa genetycznego danej osoby.
