Salim spojrzał na nią ze zdziwieniem:
„Kiedy?”
Odpowiedziała:
„Tego samego dnia, gdy wzięłam tkaniny. Dałam ci naszyjnik, a ty go przyjąłeś jako zapłatę. Teraz naszyjnik należy do ciebie, a ja nie mam wobec ciebie żadnego długu”.
Salim zrozumiał, że wpadł w pułapkę. To on sam postawił warunek zabezpieczenia, lecz nie sprecyzował, czy naszyjnik jest jedynie gwarancją, czy zapłatą za towar. Przez chwilę stał w milczeniu, po czym wybuchnął śmiechem i powiedział:
„Rzeczywiście zostałem przechytrzony. Teraz przyznaję, że spryt kobiet przewyższa męską inteligencję”.
Tak oto historia Fatimy i Salima stała się tematem rozmów w całym miasteczku dowodem na to, że inteligencja nie jest zarezerwowana dla jednej płci i że kobiecego sprytu nie wolno lekceważyć.
Po tym wydarzeniu Salim zaczął patrzeć na kobiety inaczej. Przestał nie doceniać ich inteligencji i otwarcie przyznawał, że bystrość i mądrość nie są wyłącznie domeną mężczyzn. Sam opowiadał swoją historię każdemu, kto był arogancki lub umniejszał zdolności kobiet.
Fatima natomiast zyskała jeszcze większy szacunek mieszkańców. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety w miasteczku zaczęli zasięgać jej rady w sprawach handlu i transakcji. Niektórzy kupcy zaproponowali jej nawet współpracę, doceniając jej przenikliwość i spryt.
Pewnego dnia Salim przyszedł do Fatimy na targ i powiedział:
„Dałaś mi lekcję, której nigdy nie zapomnę. Chciałbym prowadzić z tobą interesy uczciwie i rzetelnie. Co powiesz na to, abyśmy zostali partnerami w handlu tkaninami?”
Fatima uśmiechnęła się i odparła:
„Zastanowię się nad tym, ale tym razem warunki będą jasne, żebyś nie znalazł się w kolejnym kłopocie”.
Salim zaśmiał się i powiedział:
„Nauczyłem się lekcji, Fatimo, i nie wpadnę w tę pułapkę ponownie”.
I tak sytuacja, która zaczęła się od rywalizacji, stała się początkiem nowej, udanej współpracy między aroganckim mężczyzną, który nauczył się pokory, a mądrą kobietą, która dzięki swojemu rozumowi udowodniła swoją siłę w świecie handlu.
