-
Spożycie cukru było umiarkowane
-
Tłuszcze były naturalne
-
Porcje były wyważone
Jedzono z prawdziwego głodu, a nie z powodu lęku czy nudy.
3. Nie istniał zwyczaj podjadania przez cały dzień
W tamtych czasach posiłki miały jasny schemat:
-
Śniadanie
-
Obiad
-
Kolacja
I tyle.
Przekąski nie były dostępne bez przerwy. Automaty z jedzeniem były rzadkością, a słodycze nie leżały przy kasach w sklepach.
Organizm uczył się respektować pory posiłków. Między nimi ciało miało czas wykorzystać dostarczoną energię.
4. Porcje były mniejsze
Napój gazowany sprzedawano w małych opakowaniach.
Hamburger mieścił się wygodnie w dłoni.
Porcje frytek były niewielkie.
Nie istniały „gigantyczne” rozmiary ani oferty powiększenia porcji za niewielką dopłatą.
Jedzenie miało odżywiać, a nie prowadzić do przesady.
Dzięki temu żołądek nie był nieustannie przeciążany.
5. Telewizja nie zajmowała całego czasu
Telewizja miała określone godziny nadawania.
Włączano ją, aby obejrzeć konkretny program, a potem wyłączano.
Nie było niekończących się maratonów ani ekranów włączonych przez cały dzień.
Dzieci miały ograniczony czas przed telewizorem, a potem wychodziły się bawić.
Ponadto:
-
Posiłków nie jedzono przed telewizorem
-
Stół był miejscem skupienia na jedzeniu
Dziś spędzamy ponad 11 godzin dziennie przed ekranami. W latach 70. czas ten rzadko przekraczał dwie godziny.
6. Stres nie był rekompensowany jedzeniem
Nie było stałego napływu negatywnych wiadomości, wiadomości tekstowych, e-maili i powiadomień.
Stres istniał, ale był sporadyczny. Jedzenie nie służyło jako emocjonalny zawór bezpieczeństwa.
Gdy ktoś czuł się źle, zwykle szedł na spacer, rozmawiał z sąsiadem albo zajmował ręce jakąś czynnością. To wszystko pomagało spalać energię.
Ponadto lepiej się spało a sen reguluje hormony związane z uczuciem głodu.
7. Praca wymagała więcej ruchu
Nawet prace uznawane za siedzące wiązały się z przemieszczaniem się:
-
Wchodzenie po schodach
-
Przemieszczanie się między działami
-
Przynoszenie dokumentów
-
Załatwianie spraw poza biurem
Prace fizyczne były jeszcze bardziej powszechne, takie jak rolnictwo, budownictwo, praca w fabrykach czy konserwacja.
Praca naturalnie oznaczała ruch.
8. Nie było indywidualnych ekranów
Nie było telefonów komórkowych, komputerów osobistych ani zaawansowanych gier wideo.
Gdy ktoś się nudził, wychodził z domu.
Aby spotkać się z przyjaciółmi, składało się wizyty.
Aby się rozerwać, podejmowało się jakąś praktyczną aktywność.
Nuda prowadziła do ruchu.
Dziś utrzymuje nas w bezruchu.
Prawda, której wielu unika
Ludzie w latach 70. nie byli bardziej zdyscyplinowani.
Żyli w środowisku, które sprzyjało ruchowi i zrównoważonemu odżywianiu.
Obecnie świat jest zaprojektowany tak, byśmy pozostawali w bezruchu, jedli bez przerwy i spędzali godziny siedząc przed ekranami.
A ciało ostatecznie ponosi tego konsekwencje.
Co można odzyskać dzisiaj
Nie trzeba żyć jak w latach 70., ale pewne nawyki można przywrócić:
-
Więcej chodzić, nawet mając samochód
-
Gotować w domu z prostych produktów
-
Unikać ciągłego podjadania między posiłkami
-
Używać mniejszych talerzy
-
Wyłączać ekrany podczas jedzenia
-
Dbać o sen
-
Wstawać i ruszać się w ciągu dnia
-
Spędzać więcej czasu na świeżym powietrzu
Ciało nie potrzebuje skrajnych rozwiązań. Potrzebuje środowiska, które pozwala mu funkcjonować tak, jak zostało stworzone.
Szczupłość lat 70. nie była kwestią szczęścia ani wyjątkowej genetyki. Była konsekwencją bardziej aktywnego, mniej sztucznego i bardziej ludzkiego stylu życia.
Odzyskanie części tego stylu życia może zrobić ogromną różnicę.
